Człowiek, a raczej istota ludzka to ktoś wyjątkowy. TO ktoś, kto może pojąć swoją istotę, zrozumieć sam siebie i zdawać sobie sprawę ze swojego istnienia. Człowiek może sobie wyjaśnić, kim jest i w jakim idzie kierunku. TO właśnie jest początkiem wiedzy, bez której nie można sięgać po ''miłość'' Miłość rozpoczyna się od ''pokochania '' bliźniego. Pierwszym bliźnim jesteś TY sam. Zaczynając w ogóle termin miłość należy uświadomić sobie, że niezbędnym przystankiem w podróży zwanej miłością jest właśnie umiejętność kochania samego siebie. Akceptacji wad i zgranie ze sobą. Dopiero wtedy można rozpoczynać następny etap a więc darzenie miłością innych. Najpierw jest etap akceptowania samego siebie takim jakim się jest po to, żeby dostrzegać u kogoś podobieństwo do siebie a następnie widzić wspólne wady i zalety. W ten sposób nawzajem można naprawiać się - właśnie miłością. Tak więc nie traktujmy miłości do siebie samego jako wyraz uwielbienia i próżności ale sugerujmy się tym, żeby darzyć innych taką miłością jaką darzymy siebie.